Αποτέφρωση και οικονομικές απώλειες

"Με την καύση του σώματος ,και την μετατροπή των οστών σε τέφρα, δεν μπορεί να υπάρξει ανάσταση κατά τον ερχομό του Κυρίου διότι δεν θα έχει τίποτα απομείνει από το νεκρό σώμα.

Η Ορθόδοξη εκκλησία δεν μπορεί να τελετουργήσει σε κηδεία αποτέφρωσης Χριστιανού θανούντα διότι η πράξη είναι αντίθετη με τους Χριστιανικούς κανόνες και αρχές ."

Τέτοιες αστείες δηλώσεις κατωτέρων κληρικών (δε θα με εξέπληττε αν στρατολογήσουν στο μέλλον και από ανώτερους στον αγώνα υπέρ της κοινής γνώμης) γελοιοποιούν το ίδιο τους το θρήσκευμα.
Αναιρούν την αξία του Θεού ως κριτή για τις αποφάσεις του ανθρώπου, και αναλαμβάνουν αυτοί την κρίση.
Στο πρώτο σκέλος της δήλωσης
καθιστούν δηλαδή οι ίδιοι οι κληρικοί, ανίκανο τον Ιησού να νικήσει τον θάνατο , αν αυτός προήλθε από αποτέφρωση.
Αν κάποιος Χ.Ο. αποτεφρώθηκε σε κάποιο ατύχημα, δεν θα μπορεί να υπάρξει χριστιανική συνέχεια για αυτόν κατά την Δευτέρα παρουσία, λόγω αδυναμίας του Κυρίου
Στο δεύτερο σκέλος περί πράξης αντίθετης με Χριστιανικούς κανόνες, η εκκλησία θα έπρεπε να αρνηθεί να τελετουργήσει σε κηδείες ατόμων που κατά το παρελθών θα είχαν βίο ενάντια στις Χριστιανικές αρχές .

Μοιχοί , ομοφυλόφιλοι , ναρκομανείς , πόρνοι, κλέφτες, δολοφόνοι, καθώς και άλλοι με «μικρότερου βαθμού» αδικήματα ,καθημερινά μεν, αλλά κατακριτέα δε, από την ορθόδοξη πίστη, μικροί κανόνες που παραβιάζει το μεγαλύτερο ποσοστό της κοινωνίας, θα έπρεπε να στερούντο την τελετή ταφής
Και για να προλάβω τα τυχών σχόλια , ας θεωρήσουμε ότι η εκκλησία πολύ σωστά δεν κάνει έλεγχο του προτέρου βίου, και τα παραπάνω παραπτώματα ανήκουν στην κατηγορία ανθρώπων που είναι γνωστά στην εκκλησία, είτε λόγω δημοσιότητας είτε κοινωνικής συναναστροφής μαζί τους.
Και στηρίζομε σε λόγια δικών της ανθρώπων (π. Μουλατσιωτης σε τηλεοπτική συνέντευξη), οπού από συζητήσεις εκτιμά ποσοστό μοιχείας επάνω από 60% στην Ελληνική κοινωνία.

Εισπράττουμε την άρνηση της εκκλησίας στο ατομικό δικαίωμα σχετικά με τη μεταχείριση του νεκρού σώματος μετά θάνατο , δικαίωμα που επιβάλλει η ελευθερία κάθε ανθρώπου να επιλέξει την τύχη του πτώματος του σύμφωνα με την κοσμοθεωρία του (θρησκευτική ή μη) ή απλά τις σχετικές αντιλήψεις και επιθυμίες του.
Μια άρνηση που θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε , γιατί όχι, ότι πηγάζει από οικονομικά συμφέροντα και και τον έλεγχο της εξουσίας.

Τον έλεγχο της εξουσίας της προς το ποίμνιο της , ακόμα και μετά θανάτων , που συνεπάγετε με τεράστια έσοδα ετησίως , από τελετές, μνημόσυνα, κεριά , φωτισμούς, λαμπάδες, δωρεές, και μερικές φορές και από συνεργασίες με μεσάζοντες, γραφεία τελετών και κατασκευών μνημάτων, στολισμούς