Η δημιουργία ειδώλων το συμβολικό κεφάλαιο και η συμβολική βία

Το κράτος κατα τον Βέμπερ είναι η οντότητα που ασκεί νομιμοποιημένη βία. Είναι κατα συνέπεια αυτή που αναπτύσσει τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, που επιδιώκουν την τήρηση της νομιμότητας, βάσει βεβαίως των νόμων που επιτελούν και στην διαιώνιση της οντότητας αυτής. Πέραν όμως του κράτους υπό την θεώρηση του, είτε ως προστάτη των συμφερόντων του έθνους κατα την εθνικιστική θεωρία, είτε ως ρυθμιστη των παραγωγικών συνιστωσών, είτε ακόμη ως εγγυητή της οικονομικής σταθερότητας και ελευθερίας της αγοράς κατά την φιλελεύθερη θέωρηση, που αναφέρεται στα έθνη κράτη, υπάρχει και ένα σύνολο ελασσόνων ή μειζόνων "κρατών", τα οποία ασκούν και αυτά νομιμοποιημένη βία.

Η βία αυτή δεν είναι κατ'ανάγκην φυσική. Ένα τέτοιο κράτος επι παραδείγματι, μπορεί να είναι ένα σύστημα παροχής συμβολικού κεφαλαίου. Μπορεί να είναι ένα δίκτυο διανομής "πολιτιστικού προϊόντος", του οποίου, αυτός που δεν καθίσταται καταναλωτης, να δέχεται τον αποκλεισμό από κοινωνικά σύνολα και φαντασιακές κοινότητες "καταναλωτών", υφιστάμενος έτσι κοινωνική βία ( με πιθανές υλικές επιπτώσεις). Τα σύνολα των καταναλωτών του πολιτιστικού αυτού προϊόντος, αποτελούν περίπτωση μιας νέας εκδοχής του έθνους. Διότι κατασκευάζουν ένα σημείο κατηγοριοποιήσεως για τους "εντός" και τους "εκτός", επεκτείνοντας τον εθνικισμό από την φυλή και το έδαφος στην κατανάλωση.

Αυτός είναι ο μηχανισμός της δημιουργίας της κάθε μορφής ειδώλων. Τα είδωλα (στην τεχνη,την επιστημη και αλλού) λειτουργούν περισσότερο για την συγκρότηση συλλογικών ταυτοτήτων εντάξεων και αποκλεισμών, παρά για την συλλογική επιβράβευση της δράσεως του ιδίου του ειδώλου. Η αποθέωση επι δεκαετίες του Αλμπερτ Αϊνσταϊν ή της Μαρίας Κάλας, εξακολουθεί να υφίσταται όχι μόνον λόγω των υψηλών επιδόσεων τους στους χώρους τους ( θα μπορούσαν να είχαν επιλεγεί ο Αβραάμ ντε Μουάβρ ή η Ρενάτα Τεμπάλντι), επιδόσεις τις οποίες πολλοί λιγότεροι απο όσους τις επικαλούνται, γνωρίζουν οι ίδιοι.
Η δημιουργία των ειδώλων βαινει συνεχώς, περισσότερο ελεγχόμενη και σχεδιασμένη και σχετίζεται με την δημιουργία "κράτους" και "εθνικισμού". Η αναφορά στο σύστημα των ειδώλων είναι εκείνη που χαράσσει τους διαχωρισμούς δημιουργώντας κυρίαρχες κουλτούρες και πολιτισμικές μειονότητες.
Ο κόσμος αυτός είναι πολύ πιο ποικιλόχρωμος από όσο τα κεντρικά σχεδιασμένα συστήματα πολιτισμικών αξιών προσπαθούν να τον καταστήσουν.